Mannen, #MaakPlaats: zij-kant eist meer vrouwen in de lokale politiek.

14 Feb

In Brussel zullen de volgende gemeentecolleges niet meer dan 2/3 schepenen van hetzelfde geslacht mogen tellen.

Een mooie inhaalbeweging, die ook elders hard nodig is. Dat bewijzen de cijfers. Vandaag is slechts 1 op de 3 schepenen, 1 op de 6 burgemeesters en 1 op de 4 gedeputeerden in België een vrouw.

Op deze Valentijnsdag doet de progressieve vrouwenbeweging zij-kant een duidelijke oproep: mannen, maak plaats voor meer vrouwen!

Ondanks de verplichte pariteit op de kieslijsten, worden vrouwen nog altijd minder verkozen dan mannen en geraken ze minder snel tot de hoogste machtsregionen. Dit heeft veel te maken met de lijstvorming: in 2012 werd 80% van de lijsten aangevoerd door mannen. De invloed van het old boys network bij de verdeling van de mandaten speelt nog altijd een rol. Daarom hebben vrouwelijke politieke rolmodellen, maar ook genderbewuste mannen, een voorbeeldfunctie om een einde te maken aan de glazen plafonds en sticky floors.

Alle politieke partijen zijn volop bezig met de samenstelling van de lokale kieslijsten, het perfecte moment om in actie te komen. Voor de lokale verkiezingen van 14 oktober 2018 pleit zij-kant voor een ritssysteem op álle kieslijsten en nadien een 50/50-verdeling van vrouwen en mannen in alle deputaties en schepencolleges.

Tip voor de krokusvakantie: spelen met Suske en Wiske

13 Feb

Ben jij net als Suske en Wiske een echte dierenvriend?

Bezoek dan nu, tijdens de krokusvakantie zeker het Suske en Wiske – Kindermuseum in Kalmthout!

Daar spelen dieren een week lang de hoofdrol. Word jij mee natuurcommando, of kies je liever het hazenpad? Verschillende spelletjes, leuke opdrachten en natuurlijk het museumparcours zorgen voor een beestige uitstap! Niet alleen in het Kindermuseum staan dieren in de spotlight: wie een museumbezoek combineert met een bezoek aan De Vroente krijgt bovendien gratis het album De Beestige Brug, of een leuke Suske en Wiske-schuifpuzzel!

In het Kindermuseum kunnen maximum 54 mensen tegelijkertijd aan de slag. Daarom is reserveren een must. Dit doe je op het nummer 03 666 64 85.

Leerlingen Mode avAnt verlichten pijn borstkankerpatiënten

9 Feb

De leerlingen Mode van onze provinciale school avAnt hebben hard gewerkt aan een prachtig initiatief!

Op vraag van AZ Monica ontwierpen ze 300 hartvormige steunkussens voor de borstkliniek. Perfect voor patiënten om hun arm op te laten rusten. Bij borstkanker worden immers vaak zowel de borst als de oksel geopereerd.

Een 25-koppige delegatie leerlingen van het tweede beroepsvoorbereidend leerjaar gaf de eerste kussentjes af aan het personeel van de borstkliniek en aan een patiënte. Deze laatste was in de wolken met het oranje kussentje. Onze leerlingen vonden het geweldig om met hun eigen ogen te zien, hoe blij ze de patiënten van de borstkliniek van AZ Monica maakten met hun kussens in alle mogelijke kleuren en motieven.

Onderwijs op maat: 2 leraren voor 1 klas

31 Jan

PTS Mechelen, onze provinciale school voor tuinbouw, techniek en wetenschap pioniert met onderwijsinnovatie!

De school heeft bewust gekozen voor : co-teaching in de 1e graad B-stroom (voor leerlingen zonder getuigschrift lager onderwijs).

Het is een totaal andere manier om onderwijs te organiseren met een duidelijk doel: iedereen moet mee! 2 leraren staan tegelijk voor de klas. De klasgroep is ook groter. Op die manier kan 1 leraar les geven en kan de andere bewaken dat het bij iedereen apart lukt en kan hij of zij individuele problemen sneller opvangen.

Een eerste evaluatie is alvast positief. De jongeren zitten gemotiveerder in de les. Ja, het vergt wat extra aandacht bij het matchen van huidige (en toekomstige) leraren. Maar de het systeem is erg flexibel en dat maakt het makkelijk om te differentiëren naar interesse, leerstijl en niveau. . Gaandeweg willen we in alle provinciale scholen co-teaching organiseren.

 

In de krant: ‘Maximumfactuur in secundair kan wél’

29 Jan

De Standaard*,  Za. 27 Jan. 2018, Tom Ysebaert

In de scholen van het Antwerpse provinciale net doen ze het al: de kosten beperken. ‘Ouders zijn nu gerust’, zegt gedeputeerde Inga Verhaert (SP.A).

ANTWERPEN

Hou de incassobureaus weg uit de school, klinkt het. Voer de maximumfactuur overal in (DS 26 januari). Die maximumfactuur – een plafond op de jaarlijkse schoolkosten – bestaat al lang in de basisscholen. In het secundair onderwijs wordt het systeem ‘ondoenbaar’ geacht vanwege de vele richtingen en de grote prijsverschillen, zeker in het technisch en beroepsonderwijs.

Maar dat argument verwijzen ze in de Antwerpse provinciale scholen naar de prullenmand.

‘Wij hanteren nu voor het tweede schooljaar op rij een maximumfactuur in onze vijf middelbare scholen met overwegend tso en bso’, zegt de gedeputeerde van Onderwijs, Inga Verhaert (SPA.). ‘En dat in de drie graden. Voordien hadden we het uitgeprobeerd in de eerste graad: 250 euro en dat werkte. Onze eerste ervaringen in de tweede en derde graad, met hun veelheid aan richtingen, zijn positief. Sommige opleidingen blijven onder de 250 euro.

Hoe slagen jullie daarin?
‘Allereerst hebben we de kwestie goed bestudeerd. We hebben goede voorbeelden bekeken, gebruikten een kostenmodel van het Leuvense onderzoekscentrum Hiva, gingen na of alle bedragen klopten met de werkelijkheid. En dan hebben we tal van dingen toegepast. Zo doen we groepsaankopen voor schoolmateriaal. Met dure invulboeken die je maar één keer kunt gebruiken, hebben we komaf gemaakt. Er werd een fietsenpark uitgebouwd zodat de leerlingen daarmee op uitstap kunnen. Voor die uitstappen zoeken we het dichter bij de school.’

Lees verder

Socialist zijn is niks voor watjes

22 Jan

De traditionele nieuwjaarsrecepties draaien op volle toeren. En dat betekent ook: speechen. In de verschillende sp.a-afdelingen heb ik veel moedige mensen gezien met rechte rug én sterke ruggengraat. Ik deel hier graag een stukje uit mijn speech dat over hén gaat:

Bij het begin van dit jaar hebben we een kaart gemaakt met daarop een gestileerde afbeelding van Camille Huysmans. Camille Huysmans? Die is toch al lang dood en begraven? Dood, ja, begraven ook. Maar niet vergeten. En voor wie toch zou gaan vergeten, geef ik graag een goeie reden mee waarom we hem best toch in gedachten houden.

receptie_stadA-crop-c0-5__0-5-852x364

Camille sprak in zijn zevende brief aan de jonge socialist over het belang van geduld. Niet als vorm van gelatenheid maar eerder als een hardnekkige vastberadenheid. Ook in tijden waarin het tegen zit, moeten socialisten blijven timmeren aan de weg. Soms een beetje trager, soms met rasse schreden vooruitgaan. Maar steeds – geduldig – met het béter maken van de samenleving voor ogen.

Dat geduld, dat vertrouwen doet me altijd denken aan Roos, een grensarbeidster uit Kalmthout. Ze werkte jaren in een fabriek in Nederland. Daarnaast was ze super-militante. In en rond ons Volkshuis. Altijd paraat, niks was ooit te veel gevraagd. Poetsen, bussen, alle verenigingen steunen, de “zaal zetten”, jullie kennen dat wel. Roos had geen eenvoudig leven. Ze werkte hard voor niet zo heel veel centen. Haar gezondheid was gebrekkig en naarmate ze ouder werd, ging het met die gezondheid ook snel achteruit. Ze verloor haar baan toen de fabriek sloot. Daarna ging ze op tal van plaatsen bij mensen thuis poetsen. Tot overmaat van ramp kwam ze op latere leeftijd in een vechtscheiding terecht en kon ze door haar ziekte niet langer werken. Toch hield ze zich kranig en was ze – als het nog enigszins kon – aan de slag als helper. Toen ik haar op een dag vroeg of ze niet liever rustig thuis in de zetel zou hangen (en een potje janken, dat laatste zei ik niet luidop maar ik dácht het wel) antwoordde ze meteen “Waarom? Jullie zijn er toch?”.

Beste vrienden, haar onwrikbaar geloof in ons, in de beweging – als in een familie – is meteen glashelder de essentie van onze opdracht. Roos en vele anderen zoals zij, onze roos beschermen tegen spreekwoordelijke vrieskou. (Want dat het koud is daarbuiten, dat weten we intussen. Het vriest dat het kraakt.) Het antwoord is even simpel als uitdagend: door er te zijn, door haar en alle andere rozen te omringen, door niet te wijken en haar als warme hand te omklemmen.

Gaat dat gemakkelijk zijn? Nee. Heel uitdrukkelijk: nee. Het zal guur zijn. We gaan tegenslagen kennen, we zullen uitgescholden worden en buiten gekeken worden. Socialist zijn is dan ook niks voor watjes. En net daarom zeg ik jullie vandaag, met alle vastberadenheid die ik in me heb: wij zijn nodiger dan ooit en dus blijven we. We staan hier, we wijken niet. Aan de progressieve medestander zeg ik oprecht: good luck en goeie reis. Aan de tegenstanders zeg ik: hier staan we. We vechten niet voor onszelf, maar voor ons Roos en al die anderen die terecht op ons rekenen.

Roos wist namelijk, net als Martin Luther King, dat als alles gezegd en geschreven is, als de strijd gestreden is en het stof is gaan liggen, dan is dat wat telt niet de brutaliteit van de tegenstander, maar waar onze vrienden waren toen we hen nodig hadden!

Handen in elkaar voor kasteelhoeve Grobbendonk

16 Jan

Kempens Landschap, de gemeente Grobbendonk en Natuurpunt hebben een samenwerkingsovereenkomst getekend voor een belangrijke volgende stap in de opwaardering en herbestemming van de beschermde kasteelhoeve in Grobbendonk.

Een multidisciplinair ontwerpteam zal een visie en plan opmaken voor de hoeve en het waardevolle omringende landschap. Zo kan de Kasteelhoeve gerestaureerd worden en een nieuwe bestemming krijgen.

De kasteelhoeve is een belangrijke getuige van de ontstaansgeschiedenis van Grobbendonk. De hoeve was lange tijd het inkomgebouw voor het kasteel van een ridderlijke familie. Het kasteel zelf werd eeuwen geleden al vernield, maar de imposante hoeve in U-vorm, de nabijgelegen watermolen en het omringende landschap zijn nog steeds intact. Sinds 1617 behoort de kasteelhoeve toe aan de adellijke familie D’Ursel. Eind 2015 namen Kempens Landschap en de gemeente Grobbendonk de hoeve en 14 hectare grond in erfpacht.

%d bloggers liken dit: